De afgelopen decennia heeft een geruisloze verschuiving plaatsgevonden in Den Haag. Politieke debatten gaan steeds minder over waarden, idealen en de gewenste richting van onze samenleving, en steeds meer over modellen, doorrekeningen en 'technocratische noodzaak'. Beleid wordt gepresenteerd als het enige logische antwoord op complexe vraagstukken, alsof er geen alternatieven bestaan.
Dit technocratische paradigma sluit de burger buiten. Als beslissingen het resultaat zijn van ingewikkelde rekenmodellen van het Planbureau, dan is er immers geen ruimte meer voor politieke discussie. Wie het oneens is met het beleid, is volgens deze logica niet simpelweg van mening veranderd, maar begrijpt de cijfers niet. Dit voedt het populisme en vergroot het wantrouwen in de overheid.
“Politiek is geen rekenkundig problem dat door experts moet worden opgelost. Het is een strijd tussen botsende visies.”
We moeten terug naar een politiek die durft te dromen en durft te strijden. Laat partijen weer openlijk debatteren over hun ideologische uitgangspunten. Alleen dan krijgt de kiezer echt iets te kiezen en herstellen we het geloof in onze democratische instituties.