Nederland staat bekend om zijn poldermodel: de kunst van het polderen, het bereiken van brede consensus tussen werkgevers, vakbonden en de overheid. Het heeft ons decennia van relatieve welvaart en stabiliteit gebracht. Maar onder de oppervlakte groeit de ontevredenheid. Beleidsdossiers zoals stikstof, woningbouw en migratie liggen al jaren stil. Wat ooit gold als ons sterkste wapen—het compromis—is verworden tot een synoniem voor besluiteloosheid en stagnatie.
Lees het volledige artikel →De Stille Crisis in de Polder: Waarom ons Compromismodel Wankelt
Prent: Pen-en-inkt tekening van het Binnenhof en de Hofvijver in Den Haag. (Acta Populi)
Na decennia van polderen lijkt het consensusmodel definitief plaats te maken voor ideologische loopgraven.